Wystawa stanowiła eksperyment formalny, mający na celu kompleksowy opis zjawiska zbieractwa (tzw. hoarding). Naszym zdaniem, kompulsywny odruch gromadzenia przedmiotów jest symptomem zbiorowej traumy wynikającej z paradoksów współczesności. Osoby ulegające manii zbierania przekształcają intymny teren swojego mieszkania w pole ekspresji dla kapitalistycznego przymusu nadprodukcji.

Zjawisko to, osadzone we współczesnej kulturze konsumpcjonizmu, jest od dziesiątek lat analizowane przez filozofów i artystów, począwszy od zjawisk typu ready made Duchampa czy współczesnych instalacji Roberta Kuśmirowskiego. Wystawa miała na celu uchwycenie złożonej specyfiki zjawiska zbieractwa w odniesieniu do współczesnej kultury, filozofii, sztuki oraz głębi ludzkiej psychiki i ludzkich traum.